There She Goes - Chapter 3

Ramsanga Pov

Club chhung kan lut a, boruak a lo sang chho hle tawh a. Lounge-a Neha leh a thiannu in kuah vawng vawng chu ka va hmu a, Neha chuan a mittui a hruk sak mawlh mawlh a, kan va thlen hnai chuan thlawhnaa ka chuan pui nu bawk kha a ni tih ka va hre chawp chilh a. Eng tak chuan tibuai ni maw, ka hmuh apiang in mittui nen ka hmu ziah mai. Airport-ah khan thlawhna kan nghah laiin ka hmaah khan a thu kun ngel a, a sam kha a dar lehlamah a uai thlak tir a, a bengkawm leh lam lo lang leh a nghawng lo lang lai var ser khan min hip hle tawh a ni kha. A ruka a mittui a hru zeuh lai kha ka hmu a, ka en reng laiin hnung lam a lo hawi thut anih kha.

Thlawhna chhung ka luhin ka seat tur ka pan chu mittui nen bawk a lo thu a, a maimitchhing tlat a, rawmawl ka pek pawhin a la duh tawh lo a nih kha. Chuan tunah mittui nen a thiannu nen an lo in kuah leh vawng vawng tawh.

Zanina a kawr hak chu a inhmeh kher lehnghal a. Ama pual liau liau a an thui niawm a ni. Kawr dum khup chen a fual, ban nei lo a ha a, a vun rawng ngo ser mai nen chuan a inhmeh tak zet zet a. Hnamdang kara hak a tan chuan a chhing in a awm te chu a zau deuh em aw ka ti a, amah chu ka veng nghal deuh tun a, anihna takah chuan vai nula ho pawh an in fengchhing vek tho a. Mahse, amah te reuh chu ven ka duh ut ut a, a bulah kher chuan ka va thu a.

“Thlawhnaah khan i tap zo daih tawh emaw ka tia,” tih pahin ka nuih a, a rawn ner nang a. A kawr hak a inhmeh thu ka hrilh chuan a lai hle tih a hmelah ka hmu thei, min chhan mai ngaihna a hre lo a, min en kal a, a mitmengah chuan khawharna ka hmu thei, ka nu mitmenga ka hmuh thin ang kha. Ka nghing dawt thei hial in ka hria. A kut chu a khalh niap niap a, inneih zungbun a bun tih ka hre thei a, a pasal in a thihsan vanga khawhar nge ni ang a, ka nu ang bawka nun khawhar tuihal kha. Ka ngaihtuah zawm duh lo a, Praveen-a te chu ka titi pui chhunzawm chho ta a.

Neha-i leh Zodini chuan zu an tlak pap pap reng a, Ranjita’n a hauh pawn an ngaithla duh lo dun reuh bawk si a. Ka rilru in Zodini chu buaipui turin ka in pe nghal tawp. An kai ta hle maw tihah chuan lamtual lamah an inkuah phei dun a. Ranjit-a chuan a ngaihna hriat hmel loh tak hian,

“Hetiang hian vawi khat mah ka la hmu dun ngai lo, kan party ho fo a, kawm nuam tawk chuan an in thin,” tih pahin anmahni ngaihtuah tur chuan a tho zui a.

“Ngaihtuah lutuk suh, nulat te pawh an thlah ve dawn aniang chu,” Sumita-i chuan a tih khum al al a. Keipawhin lamtual lam chu ka pan phei zui ve nghal a.

Kan Zodini zet chu a lo lamthiam ngang mai a, vai ho lah chuan lam pui chakin an lo hual deuh tuau tuau a, thikthu hian min rawn bual deuh thut a. Ranjit-a nen chuan an lam pan chuan kan phei a, Neha-i bulah engemaw a sawi hnu chuan kan thutna lamah kan phei pui thei ta a.

An hlim dun phian lehnghal a, an kuk leh deuh raih thin a. Neha-i chuan an inneih tur pualin vawikhat chu kan vaiin a ruala kan shot a ngai a ti deuh tlat a. Zodini chu a phur ber berah a tang reuh lehnghal a, a kai tawh hle tih a mitmengah chuan a lang reng a, in belh tawh lo se ka ti takzet. Neha-i chuan a rawn thli leh a. Kan vai chuan nupa tuak thar tur tan kan tlak leh ta pap a.

Inneih hun tur leh a lawmdan tur te sawiin kan titi chho luam a. Ka bula thu chu a ngawichawi chho ta hle mai a, ka’n enchian chuan a lo chatthla hmak tawh mai a. Ka nuih ta suk a, zanin chu ka buaipui ngei a tul dawn a ni.

Neha – i chuan an ina hawpui mai a duh a, keiin ka phal lo, ka hnampui nula vai inah chatthla in ka kalsan dawn lo hrim hrim. Zanin chu ka apartment lamah ka hruai haw mai aniang chu. Ka sira a muhil nget chu ka zuk en a, duat mamawh ngawih ngawih hian ka hmu tlat anih pek chu.

Neha-I phal lo chung chu ka motorah ka hlang a, engmah pawh a hre lo. Neha-I pawh a inthiam lo tak zet a, “Hetiang zat zat a in ngai lo, nidangah chuan a duhtawk chinah min hnial mai zel se sia, zanin chu min hnial lovin a in ve zel a, a pawi tak zet,” a ti chuai raih a.

Ka apartment garage kan thlen chuan a la muhil tui hle a, kaihthawh tur nge pawm chhoh mai tur aw tiin ka in khap kual a. A hmel chu ka zuk en a, Pub-a a mitmeng khawhar lutuk kha ka hre chhuak zawk a. Ka pa khan ka nu kha a uire san fo a, ka nu khan tumah a hrilh ngam ngai lo a, kei tak ngial pawh min hrilh ngai lo. A hlim der a, ka pa pawh a duat ngaiin a duat reng a, mahse, a mitmengah khan khawharna nasa tak ka hmu thin. Amah in a tuar a, tumah a hrilh lo a, a tawpah chuan a puak chhuak a, depression nasa tak neiin a awm a nih kha. Ka nu chunga thil thleng ang kha a chungah thleng ve lo se ka ti takzet, tu hmeichhe chungah mah hian thleng lo se ka ti.

Dim te in ka pawm a, elevator lam ka pan pui a. A rawn meng siar siar a, rei loteah a maimitchhing zui leh ta daih a, zawite hian, “Mi nupui duhlai ka nih hi aw,” a ti niah niah a. A chatthla zui leh ta daih a. A pasal chuan a la boral san lo chiang a, ka hlauhthawn ang chu thleng lo hram rawh se.

Mikhual room lamah chuan ka luh pui a, khumah chuan ka mut tir a, a muhil siai siai a. A hmeltha tak zet a, a mitmenga khawharna awm nghet tlat kha awm lo phei se lang chuan, a tha famkim hial thei ang chu. A zu ngam loh dan atangin in thang tak a ni lo tih chu ka hretiam thei a, eng thil teh hrep in nge khawharna siam sak ang. Airport-a ka lam a lo hawi thut khan ka hmuh tum loh lutuk ka hmu a, min tizam thelh a nih kha. Zanina a mittui nen ka hmuh leh khan amah tihlimtu nih ka chak takzet. A hmaia a sam in zam hnawk niaih chu ka hui fai a, ka kun hniam a, a rim nu chek te chuan min hip ngawih ngawih a, fawh chakna in min tuam vel a, mahse, nichin lawka a thusawi te kha ka hre chhuak zawk a, ka insum hram hram a. Pawmlai nei a nih tak kha maw, pawmlai nei fawp chut chut tur khawpa mamawh ka ni lo e.

Fridge a tui vawt bottle chu ka la, khum sir dawhkanah chuan ka hung a, a muhil lai chu ka en vang vang a, ka room lamah ka phei san ta a.

Ka lehkha zir lai atangin phai ah hian hun ka hmang tam zawk a, mizo nu, sumdawng tam tak ka hmu fo thin a, ka tleirawl lai chuan lo buaipui lawp lawp chang te pawh ka nei fo thin. Nu ho bazaar awm ngaihna hre lo tam tak ka tawng fo bawk. Chhungkaw sum tam tak nen an lo kal a, nuam an rawn tawl a, mipa dang mutpui ta lawp lawp pawh ka hre fo mai. Ka mit an ti kham thin tak zet a, nupa te hian lo kal thei thin se ka ti tak zet a ni. Kan Zodini pawh hi enge maw a an ve ang aw, danglam bik ni lul rawh se.

Zodinpuii Pov

Ka luna lutuk avangin ka harh a, ka tui a hal huam huam bawk a, a mutna pindan chu ka enkual a, ka bo hle bawk. Ka sira tui vawt lo inchhawp ran ka hmuh chuan ka in pap pap a. ka in zawh chuan ka harh sawng sawng thei hial mai a. Tukverhah chuan ka dak chhuak a, ka awmna lai chu ka hre lo hlawm tawp. Neha-I te inah pawh ka kal fova, khalai hmun vel kha a ni lo. Bottle bulah chuan ka purse a lo let ngat a, ka mobile ka phawrh a, zing dar 10 a lo ri vung tawh a. Missed call 20 chuang lai a lo awm bawk.

Missed call ho kan en chuan Neha-I deuh vek a lo ni a, U Thantea missed call pahnih a lo awm ve ngat a. Enge maw a hriat ni, nidangah min call ngai miah lo kha, tun tum chu min lo be ve zeuh zeuh reng a, ka ngaih te lam lam a ti tha lo mai dawn alawm le.

Engpawh nise Neha-I call phawt teh ang, khawi laiah nge ka riah pawh a hre thei deuh ang, nizana ka awm dan lah ka ngaihtuah hleithei der lo. Phone chu a ring a, phak tawkin Neha-I chuan a rawn pick up a, “Hello, I lu te a na ut ut em?” a rawn ti a.

“Khawiah nge ka awm?”

“New Delhi-ah.”

“Hmelchhenu, ka uang lo a nia,”

“I mut pindan atang khan chhuak la, va zawng chhuak rawh, ka mut a chhuak lutuk, ka lo biak lai che a harh thei mang si lo, bye” tih pahin phone a hmet hlum daih a. ka ngei lutuk chu phone chhanah chuan ka chhiat khum ngheng ringawt. Khum bulah chuan mipa slipper a lo indah ngat a, ka bun a, ka tan chuan a lian lutuk lam hret a ni. Bathroom-ah chuan ka lut a, ka intifai a, room chu ka chhuahsan ta a.

Ka riahna in chu a lo felfai ngang mai a, mahse engkim mai chu a pa thuk mai a, a lian hran lo nain duhtawka design a ni tih hriat tak hian engkim mai chu a bu ang thlap mai hi a nia. Bang chu a var leh a grey duk lam in a inchei a, a dam ruih mai a. Kawngkhar ka chhuah chiah chuan Living Room, Couch nuam zet mai inhunna a lo awm nghal a, Tv tarna chung lamah chuan thlalak tlem a lo in tar a, chulam pan chuan ka phei ta a. Thlalak in tar atang chuan Ramsanga in a ni tih ka hrethiam ta a.

A thlalak chu ka en vang vang a, a awmawi ang chiahin a hmel pawh a tha tak zet. He inah hian nula engzat nge a hruai luh tawh ang aw tih ka ngaihtuah a, ka ngaihtuahna chu duh lo zetin ka lu ka thing a, ka lo buai ve na tur a ni lo e. Ka hnung lam boruak awm dan atang chuan inneitupa chu ka hnungah a rawn ding tih ka hre thei nghal a, ka za chuai thei hial.

“Chhe lo min va ti awm ve, kha mah mah, ka in pose tha duh lo a nih kha,” a rawn ti dut a, ka maimitchhing sawk a. Amah en turin ka inher rem a.

“Hotel-ah room ka nei ve reng a, I inah min hruai haw zawk a.”

“Oh, hotel room khum khat chauh awmnaah chuan hruai haw a, I bula riak ve nghal turin min duh zawk tihna em ni?”

“Ramsang, chutiang lam hawi chuan ka sawi lo aw”

“Chutiang bak chuan ngaihthlak dan ka thiam lo” a rawn ti leh dut a, a aw chu a mawi takzet a ni.

“Hmela, ka hotelah khan min thlah felin min hawsan thei reng, hei tul lo puiah tlangval inah ka riak ringawt a, pasal nei lai ka nih hi, ho te a mualpho thei ka ni” tih pahin ka kut chu ka phar chhuak a, ka zungbun chu ka kawk va a.

“Nizan khan ka lo rui viau a ni maithei a, mahse, hmeichhe lepler tak ka ni tihna a ni hauh lo a nia, Neha-i pualin ka ti ve a ni mai,” ka ti leh duah, tul lo tawpah kan insawi fiah chiam chu a.

“I pentawng thinchhe mai mai anih kha, breakfast ei teh ang,” nui vur vur pahin a ti a, choka lam a pan ta daih a. A bula ka khawr tut thin leh tawng dan tur ka inhre lo thin lutuk chu ka in haw ngawih ngawih.

Choka lamah ka phei chuan Coffee leh Chhangthawp leh butter a lo inhung a, coffee ka in chak zia ka in hre chhuak. Ramsanga chu a lo thu run a, thutna tur min lo kawhhmuh a, ka thu phei ve ta a. Chhangthawpah chuan butter chu ka tat a, Ramsanga pawh ka tah kep ve a. Coffee chu ka in a, a tui kher lehnghal a.

“Awmpui I va nei fel ve, a siam tui hle mai,”

“Awmpui awm ang I hmu reng reng em ni? Ka siam anih kha,” a rawn ti deuh hmuk a.

“Takzet maw, Mizo mipa eisiam thiam ka hre khat em a, Uisa siam chiah hi an thiamin ka hria, i siam thiam hle mai” tih pahin coffee chu ka in a, ka luna pawh a zia huai huaiin ka hria. Kan ngawi dun reng a.

“Khawi veng nge kan awmna hi?”

“Mayfair Garden”

“Oh, hetiang lai hmunah te apartment I nei thei a ni maw?” ka tih pah chuan a pawisa lakluh dan tur te ka ngaihtuah neuh neuh a. Min chhang lem hlei lo a.

“Vawiin enge I tih dawn?”

“Karol Bagh lamah ka bazaar ang.”

“Nangmahin maw?” min en run a, a zam awm lampang lek lek a ni.

“Ni mai e.”

“Ka kalpui ang che.”

“A ngai lo, ka tih fo dan alawm. Vawi tam ka kal tawh alawm,” ka tih bah nuaih a.

“Tih tur ka nei ve pawh a ni mai thei asin,” a ti thum bul bul a. He mihring hian Karol Bagh bazaar tawtah tihtur nei lul lo ang. Tank Road bazaar lun laia a inhnawh vel tur hmel ka ngaihtuah phei chuan ka nui chhuak hawk lo chauh.

“Party dress nen mai hian ka ni a, khawngaihin ka thlenna hotel thleng min thlah la, ka lawm viau ang. Hetiang inbela chhun enga cab lak chu ka chak vak lova,” ka ti a.

Sumdawnna thil eng enge maw ni sawiin kan ti ti zawm luam a, a mi uap a nat ang hu in ti ti pui a nuam phian a, tin ka pasal hnen atanga ka dawn ngai hauh loh ngaihsakna ka dawng tel a, nuam ka ti riau a nih chu. Ka sumdawn dan chanchin te uluk takin min ngaihthlak sak a, a khat tawkin suggestion tha deuh te a lo sawi ve hluai a. Dik tak chuan Mizorama kan sumdawn dan hi chu hnamdang siam sa lak luh a, hralh mai a ni a, thluak hmanna tur em em hi a awm lo a, customer te mamawh zawng neih tih te, bungraw lo thlen chin hriat vel mai mai bak hi kan buaipui em em lo a. Ramsanga erawh chu Export Company lian takah a thawk a, India ram thil siam te ram hrang hrangah an thawn chhuak a, dan leh dun paltlang tur pawh an ngahin, ngaihtuah kan in ngah hleih viau ang a, kan pawisa khawih pawh a in len hleih viau ang. Mahse, ka sumdawnna chungchang ho lam ve tak chu ngaihnawm ti awm takin min ngaihthlak sak a, ka chenpui, nitina chaw ka ei pui, ka kianga mu zan tin thin ka pasal nen ka tehkhin lo thei lo a, ani chuan a ngaithla peih hlawl lo a ni tawp mai.

“Zin kual reng ngai lo hian an rawn thawn thei lo che mi, tunlai khawvelah thlalak a in thawn theih reng a, hmeichhe tan mahnia zin veivah hi a him lo viau lo maw?” a rawn ti hluai a.

“Theih ve tho e, mahse, a chang chuan zin khawthawn te hi a ngaih ve chang a awm thin a lawm,” ka ti a, amah ka va en chuan min lo melh run a, ka hawi let leh vut a.

“Intifai ila, hotel lamah chuan kal ang hmiang,” a rawn tih chuan pawmpui nan ka lu ka bu nghat a, kan thil ei leh inna vel chu ka seng pah nghal a.

“Lo sil reng reng suh aw, sil tur chu an rawn kal mai ang,”

“A harsa hleinem, kan tleuh zuai ang,” ka ti liam puat a. Ka hnung lamah chuan taksa lum ham ham ka hre zui nghal a, ka kut chu rawn manin, “Ka thu awih a harsa lo, ka mikhual I ni a, ka hnathawk tura ka hruai hawn I ni lo,” a ti ram deuh hmuk a. Ka lung chu a phu deuh dawt dawt a. Ka kut chu a thlah riai riai a. Boruak tih zan nan ka aw ka thian kharh kharh a, “Ka va insiam fel ang e,” tih pahin ka riahna pindan lam chu ka pan zui ta nghal a. Khatiang thil mai maiah a thinrim pawh ka ring lo a, a hmel rum ang angin a thin pawh a chhia a nih dawn hi ka ti rilru phei nuah nuah a.

Ka taksa a danglamna a thlen dan hi ka hrethiam lo, min hnaih te hian ka mur chuai zel, ka hlauh vang nge mawni. Ka mit taka min lo en run phei hi chuan ka zam vek zel, a chungah thiltih sual pawh ka nei tawp si lo.

Ka pindan ka thlen chuan ka phone chu a lo eng pap a, ka en chuan missed call a lo awm a, U Thantea bawk. Ka call let a, ka tha em tih te, vawiina ka tih tur te min lo zawt ve luam a, mak ka ti takzet a ni. A piangthar nge a damlo aw tih ka ngaihtuah a, mitthi tur thenkhat te hi an boral dawnin hre lawk ni awm takin an lo khawsa thin tih te ka ngaihtuah thut a, phone ka dah vek tawh chu ka hmet eng leh a, ka call nawn leh a,

“Hello”

“I dam em? Nawm lohna i nei em ni?”

“Ka tha alawm, ngatinge?” a rawn ti let hu a.

“Ka hre bik chuang nang, nidanga ka zinin min lo call ngai si lo va,” ka ti let deuh thawng a.

Nuih hak hak pah hian, “Lo haw thuai mai rawh,” a rawn ti a. Phone chu ka dah a. Ka ngaih a tha chiah lo deuh, engemaw a chungah a thleng dawn tlata hriatna hian min thuam vel a.

Pindan atanga ka chhuah chuan a lo insiam fel diam tawh a, nidanga ka hmuh ngai loh ang takin tshirt var leh jeans a lo ha a, sneaker a lo bun bawk a, a inhmeh em em tho mai.

“Hnaah I kal dawn lo em ni?” ka ti liam puat a.

“Ka bazaar pui dawn che ka tih kha,”

“Oh, I ti ve mai mai emaw ka ti asin, I buai awm si, a ngai lo tak tak a nia,” ka tih zawm zat a.

“I inpeih chuan kal ang aw, I inthlak duh tawh ang, bun sang ir er reuh si,” a rawn ti a.

Nizana ka inthuamna ang bak kha hak tur nei hek lo le. Ka nui let tawp a.

“Mahse, nizan kha chuan I hman thiam viau kha maw,” a rawn ti zuk a, lamtuala kan lam lai vel chu ka mitthla-ah a rawn lang zuai a.

“Sawi zawm thui a ngai lo ang, kal ang,” tih pahin kawngkhar lam ka pan nghal a, ka hnung lama a nui ri hawk ri ka hriat chuan ka ner sak a.

Traffic jam nen hotel kan thlen meuh chuan chhun dar 1 a ri vung tawh a, ka room lamah ka chho tlang a, lobby lamah min lo nghak thung a. Ka inbual zuai a, thawmhnaw ka inbel dawn chuan Ramsanga inchei dan kha mitthlaah a rawn lang a, inang deuh a inchei ka chak tlat a, nui rah rah chungin ka T-shirt var chu ka phawrh a, ka jeans ka inthawlh leh tawp a, sneaker bunin ka sam chu sang takah ka tawn a. Ka mit tlem ka line a, lip gloss ka inhnawih a, darthlalangah chuan ka in en vang vang a, ka phur riau lehnghal a. Ka ngaihtuahnaah chuan ka pasal a lo lang thut a, ka inthiam lo deuh a, ka bag ka la a, inhnuai lam ka pan thla ta nghal a.

Ka incheina a hmuh chuan Ramsanga chu a rawn nui var var a, “Min ngaisang hle mai, mahse, I inhmeh tak zet,” a rawn ti a. Ka nui let var var a.

“Bazar nan chuan khua a la lum tha sia, lunch te I ei phawt duh em?, nizana riahna tha tak min pek avang pawn treat che hi ka ba ve hrim hrim,” tih pahin a bulah chuan ka va ding a, a dar ka pel awrh chauh a ni.

“Kan in repay dawn anih chuan riahna bakah, lamtualah vai ho laka ka venhim vang che pawh khan, e, chuan, ka apartment thleng ka pawm chhoh man che, ka ban te hi a kham teh mai a nia,” a rawn ti deuh duah a.

A hmel ka han en chu a lo nui var var a. A nui hmel mawi tak avang ngawt pawh hian a hmaah hmeichhe tam tak an lo tlu tawh a ni thei, kei chu tlu ve thiang ka ni lo, pawmlai nei ka ni. “Fine, I restaurant duhna sawi rawh, ka rul vek ang che, kal ang lem,” tih pahin pawn lamah chuan ka chhuak ta a.

Phaia awm thang a ni bawk a, restaurant nuam deuh pawh a hre ngang mai. Karol bagh-ah chuan Chinese King Restaurant-ah chuan min luh pui a, a dawr a lian vak lo nangin an thil siam chu duhthusam a ni. Momo ka ei lai chuan U Thantea chu ka ngaihtuah chhuak a, ni danga min lo call ngai hlei lo, min rawn call ve reng mai chu ka ngaih a tha thei chiah lo a, ka hmelah chuan ka lo ti lang chhuak deuh nge ni, Ramsanga chuan, “Harsatna a awm em ni?” a rawn ti chhuak hlawl a.

Thil danga chhang ta lo chuan, “Miin an thih dawn hian an hre lawk deuh thin an tih ang chi hi i ring em?” ka ti a, hriatthiam loh hmel zet hian min rawn melh a.

“Eng lo a nia, kan pa hian ka zin vel hian ka biak loh chuan min be ngai miah lo a, tun tum ka zin chu zingah nen, zanah nen min lo be ve char char a, a chungah thil tha lo a thleng dawn tlatin ka hria a,” ka ti chhuak a.

“Eng a? A lo be ngai lo che a maw?” a rawn ti hluai a. “Engatinge, in inkar a tha lo em ni, chutia nupui te zin chhuak be ngai lo chu,” a ti zawm zat a.

“Sawi zawm lo ang, momo hi a tui si, a uiawm,” ka ti zui ta daih a.

“Sorry, ka lo inrawlhna tur a ni lo nangin mak ka ti ve deuh mai a ni. In pa chungah chuan engmah thil tha lo a thleng lo ang, nachang a hre thar ve a nih chu,” a rawn ti leh a, ka thaw ta huai a. Nachang chu hre thar se, hre zawm zel se, kan nupa tana ka theihtawp ka chhuahna te hian awmzia nei ve tawh se ka ti takzet a ni.

“Kum engzat nge in inneih tawh?” tia min rawn zawt tu lam chu ka en a, a mitmeng chu a thukin a ril tak zet.

“Kum 10, ka graduate hlim te in kan innei a,”

“Fa engzat nge inneih tawh?”

“Kan nei thei lo a,” ka ti zuai raih a.

“Ka tihpalh tak zet, I mimal nun zawh vak che ka tum lo a nia, titi a kal tluang em a,” inthiam lo takin a rawn ti a.

 “A ho lutuk, kan zawhna dawn fo a nia, engah vak ka ngai tawh hleinem,” ka ti zui puat a.

 Karol Bagh vel kher kher hi chu ka hrechiang ve tawh bawk a, ka bungraw lakna thin ho ah ka kal pui zar zar a, sample tur tlem te te, keima hawn tur ka lak bak chu transporta thawn turin ka be fel zung zung a. 

 Kan bazaar zawh meuh chuan tlai dar 5 a lo pel tawh a, ka inthlahrung ve reng mai. A hna kalsan in min rawn zui ve tawp a nia. “I hah tawh em?” ka ti a, nui var var hian ,

 “Lassi in a chak awm khawp mai,” tiin min rawn chhang a. Ka bungrua lak ve ang ang te chu a khai bawr luk bawk a.

 “Kalpui lo che ilang chuan henghi nangmaha i khai tur a nia,” a rawn tia. 

 “Ka tih thin loh dan pawh a ni chuang hleinem,” ka lo ti sam et a.

 A kut lian zet chuan ka kut chu a rawn kai thut a, ka phu zawk thei hial. A hmel ka han en chuan hla deuh a lo melh tlat a, kut lum thar thara min kaihna chu ka thlah phal mai bik lo a, kan piah lawka Bikanervala, vai chhang thlum dawr changkang zetah chuan Lassi tui lutuk in turin kan in kai lut ta a.

Dik tak chuan ngaihzawng pawh nei ngai lova pasal nei ka nia, inngaizawng in an tih thin ang hi engmah ka tawng ve lo. Pasal ka nei a, ka pasal hnen atangin inngaihzawnna nun ka dawng bawk si lo. Chutia Ramsanga'n min rawn kai thut pawh chu ka tan thil thar a ni a, a palian in a hmeltha em em bawk a, vawiin lama kan chhuah naah min care em em bawk a, ngaihzawng nei te nun thin dan tlem ka tawng ve in ka hria a, zauthauna hian min rawn zem chiai chiai a, ka hlim veng veng thei hial mawle.