There She Goes - Chapter 6

 

Ramsanga Pov

Motora ka thlen thlak leh chuan Zodini chu a lo kun ngal a, a muhil anih ringin ka ko harh lo a, motor chu ka kal hual a, driver seat ka hawng a, ka thutfel hnu chuan a tap tih ka hrethiam chiah.

"Zodin"

"Um"

"Enge thil awmzia?"

"Ramsang, U Thantea kha, ka hlauhthawn ang ngei khan a awm a, heart attack in a lo buai a, tunah ICU ah an dah, " a rawn ti a.

Lalpa leh, ka kut a vawn chauh pawha zam thin kha mipa dang kianga a awm laia a pasal chutiang dinhmuna a lo awm chu a va han inthiamlo nasa dawn tak em!

"Chuan, naktuk flight engmah a awm tawh lo," a rawn ti halh a.

"Zodin, lo hawi chhuak teh, " ka tia. Zawimuangin min rawn en a. Ka hmuh hreh ber a inthiam lo hmel hmu tur chuan ka insiam rem a.A mitmeng chu a buai niaih a.

"Zodin, thaw rawh le, engkim a fel vek mai ang," ka ti a, a rawn thaw chhuak halh a.

"Thlawhnaah chuan buai lo la, a thawk tam tak hriat ka nei, naktukah chuan i haw thei ang, dam takin Aizawl i thleng ang a, i pasal pawh engtin mah a awm lo ang," ka ti a. Min chhang lem hlei lo a.

"Chuan, min hnar buai lo la, hetiang dinhmunah hian nangmah chauha riak turin ka kalsan thei lo che, chuvangin tunah hian hotelah kan kir ang a, kan check out ang a, ka inah zanin chu i riak ang, chuan naktukah airport thleng ka thlah dawn che nia" ka tia.

"Mahse, i ina lo riah chu," a ti ban chalh a.

"Min hnial suh ka tih kha," ka ti let hmuk a. Motor ka start a, hotel lam pan chuan ka tlanchhuak ta nghal a.

Hotel pan pah chuan airlines lam ka thiante ka be kual zung zung a. Zodini erawh engmah ngaihsak awm pawn a awm lo, a maimitchhing vang vang a, a tawngtai pawh a ni mahna. Thawhna ticket chu harsa vak lo vin ka hmu thei mai a, in thlen hunah details inthawn turin ka tifel ta a.

Hotel kan thleng a, Zodini  pawh roomah a chho nghal a, chumi chhungin checkout engkim ka lo ti fel a, a signature leh payment chauh ngai turin engkim ka lo tifel a, pek sak ka duh viau nangin, a lung a awi dawn hauh lo tih ka hriat chian sa avangin leh inhnial buaina hun a ni lo tih ka hriat chian em avang a pe lo mai ka ni.

Reilote hnuah room service nen an rawn inzui thla a, a hmel chu a hlim mawlh lo a, vawiin hun kan hman dun avang hian inthiam lo hle lo se ka ti ngawih ngawih ringawt.

Ka in lam pan chuan kan in khalh chhuak leh ta a. Motor khalh pah chuan Neha-i ka call a, chanchin ka hrilh thuak thuak a, kan in lama kan phei thu pawh ka hrilh bawk a. A rawn kal ve thuai tur thu a rawn sawi a.

In kan thlen chuan a suitcase chu mikhual room lamah ka dah a. Ngawi rengin room chhungah chuan min rawn zui lut a, sawi tur a hre hlawl lo a niang. Tlai dar 5 a lo ri tawh a.

"In tifai la, coffee tui deuh ka lo siam ang, ka lo nghak dawn che a nia," ka ti a, lu a bu nghat a.

Choka lamah ka luhphei san ta a. Coffee ka siam a, cookies ka phawrh chhuak bawk a, dawhkana ka hung fel zo chiah tihah chuan chokaah a rawn lut ve chiah a.

A thutna tur a remfel pah chuan, "Ka tibuai hle mai che," a ti sap a. Coffee chu a in a. "A tui hle mai, min ti harh sawng sawng thei alawm," a rawn ti a.

A harh deuh hmel ka hmuh leh takah chuan ka thaw huai thei mai.

Door bell a rawn ri ral ral a, Neha-i a ni ngei ang. Kawngka ka hawn chuan ka sawi dik thlap, Neha-i ngei a ni.

"Khawnge a awm?" a rawn ti deuh nghal tawng a. Choka lam ka kawk a, choka a pan zui ve nghal a. A hnunga zui pah chuan Coffee a duh em tih ka zawt nghal a. A duh ve thu in min chhang zawm zat a.

Choka kan thlen phei chuan Zodini chu a lo ding a, Neha-i chuan a kuah vang vang a. Neha-i in tur lam chu ka buaipui a.

"Zodin, engmah hlauthawng suh, in pa pawh a tha leh vek ang, tunlai thiamna a sang tawh alawm, ka pa pawh ka be tawh a, a dinhmun a that tawh chuan indim se, nakinah muangchangin khawl hmangin an enkawl ang a, a tha mai ang a ti a nia" tiin Neha-i chuan a lo hnem mawlh mawlh a.

Sum leh paia buaina nei lo Zodini chu a pasal enkawlna turah buaina a nei lo tih ka chiang a, a pasal thichhawnga a awm laia phatsantu nia a inngaihna zawk chu a hrehawmna a ni zawk mahin ka hria. Nge ka hre dik lo zawk? GOD, vawiin a hun hlimawm tak kan hman avang khan inchhir lul suh se!

Zodini pawh a thiannu ber a lo kal takah chuan a zangkhai sawt hle a, a tawng ve barh barh a, ven khatin ka veng ta.

Thingpui in zawhah  chuan ka ding hluai a, "Zodin, i Id min lo pe la, flight ticket chu ka lo tifel ang e," ka ti a, a purse atang chuan a rawn phawrh nghal mai a. "Ti khan lo inkawm rawh u, room lamah call pawimawh kan siam lawk ang e," ka ti a. An thianduna titi tur chuan ka kalsan ta a.

"Praveen, documents thlalak chu ka rawn thawn tawh che a, ticket chu lo ti fel ta che."

"Yes sir,ka tihfel hunah ka rawn mail dawn che nia," a rawn ti let a.

"Ka lawm takzet a ni, a nih leh phawt le," ka ti a. Ka phone ka hmet hlum a. Minute pawh a ral hma chuan a ngai bawk chu ka call leh a.

"Enge ni sir? Ka buaipui mek e," a rawn ti a.

"Ticket kha pakhat dang a la awm thei ang em? Kolkata thleng chauh mahse," ka ti a.

"Awm thei e, Sir"

"Ka hmingin lo ti tel ta che, mahse ticket hranin aw,"ka ti let a.

"Yes, sir"

Phone ka dah fel ta a. Ni hnih alawm ka dil. A mualpho lohna chin tur thleng chu ni hnih a ral hma chuan hun ka hman pui aniang chu!

Choka-a ka let leh chuan an thiandun chuan sitting room lamah an lo insawn tawh a, an lo la ti ti malh malh a.

"Ticket chu ka tifel e," tih pahin a id chu ka pe let a.

"Neha, Ranjit-a phone la, chaw ei ve nghal rawh u" ka ti zawm zat a. Kan pahnih chauha kan awm ai chuan Zodini awm pawh a nuam zawk deuh ang. Hetiang hi ni lo se chu he inah ngei hian zanin hian zanriah kan pahnih chuah a kil kha ka tum dan a nia, mahse, mi pawisawi hlau Zodini thisen hian a ngam tawh hauh lo ang.

"Min sawm har ka ti lutuk a, i rawngbawl ka ei chak zia chu, mipa ka hriat tawhah chuan rawng i la bawl thiam ber," a rawn ti deuh duah a, a phone a phawrh a, varenda lamah a chhuak ta a.

"I tha em?" ka ti a, Zodini bulah chuan ka thu a. Ka rin dan lo lutuk maiin ka banah chuan a kut a rawn zen lut a, ka darah a lu a rawn nghat a, a thaw ta siai siai a.

"Ka lawm lutuk aw, min buaipui a, chuan, ka tihpalh tak zet zet bawk," a rawn ti a. A taksa in min tawhna avang chuan ka hlim veng veng thei hial a nih chu.

"Engvangin maw?" Ka ti let a.

"Kan haw kawnga ka awm dan vang khan. Dik tak chuan pasal te thichhawnga awm laia mipa bula ka lo awm kha ka inthiam lo a," a rawn ti a, ka rin ang chiah a ni.

"Mahse," a rawn ti halh a.

"Enge mahse?" Ka lo ti vut a.

"Nang nena hun hmang dun tura thutlukna ka lo siam fel kha ka inchhir ngai lo ang. Chuan, vawiin a kan lunch kha ka damchhunga ka tana lunch special ber a ni tawh ang," a rawn ti a.

Ka thlawk chhuak lo chauh a ni. Amah fawp lo turin ka insum fe a ngai bawk.

"Ramsang, vawiin ni hi theihnghilh ngai miah suh aw, chuan, ngaihzawng i neih a, nupui i neih hunah pawh, kha lai restaurant-ah khan tumah kalpui tawh suh, a chhan chu, khalai kha chu kan pahnih tan chauh a ni," a rawn ti leh a, ka puak keh mai dawnin ka hria.

"Zodinpui, tawng tawh suh, nangmah lo chu tumah ka nei dawn lo, chuan, a theih dawn ngai loh chuan ka leng tar mai ang," ka ti let hrawk a.

A rawn nui hak a, "Ngawi teh, chi thlah miah lo tur atan chuan i hmeltha tak hi a uiawm mah mah," a rawn ti a, a nui hak hak a. Ka melhrum hle ringawt. Neha-i hian thluak ti zangkhai thei thil lam te a lo pe reuh emaw ni. A phone a rawn ri ral ral a, a nu a lo ni a, ka kut a suihna chu lak chhuah a tum a, ka lo man bet a, "Tikhan be rawh" ka lo ti bul hmuk a.

Ner nang chungin phone chu a bia a. An pa stable thu te, hlauhthawn awm chin a pelh rih tawh thu te an rawn hrilh a, ani pawhin ticket a tihfel tawh thu te a hrilh let ve bawk a. An in be rei lem lo a, an inbiak chhungin Neha-i pawh a rawn lut ve ta bawk a. Kan lo thutdun dan a hmuh chuan a nui sak a, Ranjita  lo kal ve tur thu sawi pahin kan kiangah chuan a rawn thu ve ta a.

Zodini chuan rawng min rawn bawl pui a, ka mamawh tur apiang a lo siam fel zung zung a. Ranjit leh Neha erawh tv enin an inhnial char char a. An inhnialnaah chuan kan lo nui ve hak hak reng ringawt.

Zanriah ka  ei kham meuh chuan zan dar 11 a lo pel tawh a. Neha leh Ranjit pawh an haw zui ve ta mai a. Kan thlawhna tur kha dar 7 chhuak tur a nia, dar 5 velah airport kan thlen ngei a tul dawn a, mutna hun kan nei tlem tawh hle.

Zanin hian ka hmuh phak lova riah tir ka tum lo a, ka pindan min tawmpui duh dawn lo tih ka hre chiang bawk. Chuvangin, thluak vawrh ve hret a ngai ang. He khawvelah hian kan intawng leh tawh lo maithei a, anih loh vek pawhin kan inkalsan hnuah kan Zodini hian ka phone a pick up zui zel dawn em pawh ka chiang ngam si lo, chuvangin, zanin chuan ka hmuh phak lovah a awm lo ang.

Sin tur puan pan ka la chhuak a, "Movie en ang hmiang, mutna hun kan nei tam tawh chuang si lo va," ka ti a, a lo aw ve mai bawk a.

Couch-ah chuan a bulah ka thu hnai a, remote ka pe a, “Kha i duh duh lo en la, hna tlem thawh ka ngai a, kan tifel lawk ang,” tih pahin laptop chu ka on a. Office work tlem ka khawih a, Zodini chuan min rawn ngheng talh talh a, ka nuam tihzawng tak a ni.

Darkar chanve vel hna ka thawh hnu chuan Laptop ka khup fel a, thutthleng sir a dawhkan teah chuan ka dah phei a. Zodini chu min ngheng chung chuan  lo muhil a. Aizawl lam ngaihtuah awm viau mahse, Delhi lamah chuan ka duhthusamin thil a thleng a ni. Ka nui suk a, ka kuah nghet deuh a, a movie en lai chu ka enchiang a, “Dear John” tih kha a lo en a. Nicholas Sparks thawnthu ziah ho hi chu ka cousin nula ho hian an duh hlawm em avang hian ka hre ve nual hlawm a. He thawnthu pawh hi a sipai tan laia a bialnuin pasal a lo neihsan vel kha a nia, kha mi khawngaih thei tak nula khan kha pathlawi, cancer natna vei lai, a fapa autism bawk si kha a khawngaih a vangin a lo neih san a. Chawlh la a a lo haw chuan hmangaih tak te kha an inhmangaih a rem tawh lo a nih tak kha. TV chu ka en zawm duh lo a, ka off a. Zodini chu ka thlir ta vang vang a.

 

Zodini POV

Ka muhil ka harh chuan Ramsanga awmah ka lo bei a, ani pawh a lo muhil sak sak a. Ka thlir reng a, a hmeltha takzet a ni. A rim pa hrak chu ka hip lut vang vang a, hetianga min duat em em tu bulah hian awm hlen ka chak tak zet.

A ni khatna pawh kan hman mumal tawh loh nen, a ni hnihna phei chu inthen nan kan hmang dawn a ni lehnghal si a. Ka en reng a, a hmuiah chuan dimtein ka fawp ta a. Ka zam lutuk a, ka sa pup pup a, ka lungphu te chu an inthum rawn tluk tluk a. Ka hmui ka laksawn dawn chiah chuan, ka kawngah a rawn man nghet a, a lamah min kuah hnai sauh a,

“Han ti nawn leh teh, mawh, Zodinpui,” a rawn ti a. A lo harh anih chu! Chet pawh ka che ngam tawh lo. A rawn nui suk a, ka thawk ka chelh tlat, ka thaw a chham dawnin ka hria. “Le, c’mon Zodin,” a rawn ti a, min en run a. Ka maimitchhing a, thawk ka la a, zawimuangin ka hmui chuan a hmui chu ka si de de a, min kuah ngheh sauh pahin duhthawh takin min rawn fawp zui a. Zak kual vel thei ka ni tawh lo, ka thiam ang tawkin ka chhang let ve ta a.

Ramsanga ka ngaihsanna deuh pakhat chu, mi nupui ka ni tih a hria, chuvangin, infawh bak hi engmah a aia thui min thlenpui duh lo. A inveng nasa em em a, hotelah pawh khan min fawh zawh khan engmah sawi lovin a haw tlang nal nal anih kha.

“Zodin” a rawn ti a. A awmah ka la bei reng a, “Umm” tih ringawt in ka chhang a.

“Ka ngai thei ngawt ang che,” a rawn ti a. Ka tim sawk thei.

“Keimah vang chuan i pasal chu rawn then hlek suh ang che. Natna nei enkawl ngai a ni tawh a, enkawl tlat rawh aw, chu chu ka Zodini, ka thinlung lalnu awmdan tur a ni,” a  rawn ti a. Ka mittui a rawn tla a.

“Kei chu min ngaihtuah suh, hna ka ngah lutuk a nia, ka buaina tawk,” a tia, a nui sak a. Engmah pawh ka sawi thei lo.

“I mualphona tur pawh hre vek a ka tana hun min pek avangte, zanin hun min hmanpui a vang te, i mipa date hmasa ber ka nih avang te hian ka hlim em em a, min pek theih china min pek theih zawng zawng min pe a, i chungah hian ka lawm reng fo ang,” a rawn ti leh a.

“Ramsang” tih zawng sawi tur ka nei.

Ka chalah a rawn fawp vawng vawng a, “He i chala ka fawh thinna che hi, harsatna i neih chang leh khawhar taka i awm chang ten rawn ngaihtuah chhuak thin la, ‘tuemaw chu ka tan a awm reng a ni’ tiin rawn ngaihtuah chhuak thin ang che,” a ti leh a. Ka insum thei tawh lo.

“Ramsang” tiin a awmah chuan ka bei a, ka tap ta a. “Khawngaih takin engmah sawi belh tawh rih suh,” ka ti sap a. Kan ngawi dun ta reng a.

Ka huaisenna zawng zawng sawm khawmin ka tho kang a, a mal chungah chuan ama lam hawi zawngin ka inpawm tir a, mak titakin min rawn melh a, a darah ka kut chu ka bang liam a, a hmel chu mak tihna hlirin a khat a.

A chalah chuan dimtein ka fawp a, “I khawhar changin hei hi lo hre chhuak ziah la,” ka ti let ve a, a rawn nui suk a, ka la duhtawk lo, a hnar hmawr teah chuan fawh pahin “I hah deuh changing hei hi lo hre chhuak leh la,” ka ti leh a, min en run tawh a. “Chuan maw, min ngaih changing hei hi lo ngaihtuah chhuak vang vang thin ang che,” tih pahin a hmuiah chuan ka fawp ta vawng vawng a.

Rei tak chu engmah sawi lovin kan thu dun a. A awmah ka bei a, a reh tlawk tlawk a ni ber. Zing dar 4 a lo ri dawn tawh a.

“I ril a tam em?” a rawn ti a.

“Doughnut tui tawk ka ei chak,” ka lo ti a, a rawn nui hak hak a.

“Insiam ang le, airport pan ang, thlawhna missed palh a hlauhawm,” a rawn ti a. Ka bu nghat a, mikhual room lam chu ka pan ve ta a.

Vawiin khan Neha-i hnenah khan kan chanchin ka hrilh a. Keimah ringawta pai ai chuan ka veng hawk bawk. Ka hlim a duh ber thu min hrilh a, eng pawh thutlukna siam ila, ka lamah a tang reng dawn tih min hrilh a. Ka insiam zung zung a, ka necktie lei erawh ka pe ngam ngang lo a, ka suitcase mawngah ka rem tha a,  ka in nawr chhuak ta a. Ramsanga pawh a lo inpeih vang tawh a, Jacket dum nalh zet a ha a, kekawr uk buang a ha a, a inhmeh thlup zel. Min lo nuih suk a, Ka ticket nizan lama a print tawh chu min rawn pek pahin, “Kal ang aw,” a rawn ti a. Ka bu nghat a, kan chhuak zui ta a.

Airport kan thlen chuan mi an lo zi hut hut a, zingkar ani tih pawh a hriat loh. Suitcase pakhat chiah anih avangin trolley la lovin departure gate lam pan chuan kan innawr phei a. Min rawn zui ve zel a, in line naah pawh chuan  rawn in line ve zel a.

“Ramsang, kal tawh rawh, rawn luh kher a ngai lo,” ka ti a.

Nuih rah rah pah chuan a jacket ip te chu a zen a, a ticket rawn lak chhuah pahin, ni hnihna kan la hmang tan dawn chauh alawm,” a rawn ti a. A a zo tawh anih dawn hi. “Kan ni hnihna chu vansangah kan hmang dawn a nih hi, are u ready?” a rawn ti a.

“A tul lo hle mai,” ka ti hap a. A nui suk a, gate duty hnenah chuan ticket leh ID kan pe a, airport chhung lamah chuan kan lut ta a. Booking  an lo hawng chiah bawk a, ka bungrua chu kan booked fel a, security kan paltlang zui ta bawk a.

Kan thlawhchhuahna tur gate lam kan pan lai chuan, “Tunge Doughnut ei chak kha?” tih pahin kan piah lawka café chu kawk zauh a.

“Aw, Ramsang, min duat sual zo dawn, tiang te chuan i awm loh hunah min duat tur ka nei dawn si lo a, ka talbuai vek ang,” ka ti a.

“Ka duat rei thei tawh dawn si lo che a, i sual hman lo ang. Ka va lei dawn nge a hmunah sawn kan va ei dawn?” a rawn ti a. A hmuna ei ka rawt a, kan inzui phei ta a. Mizo an awm ve pheuh pheuh tawh avangin Ramsanga pawh a fimkhur ve hle a, min kai miah lo, ka lung a leng nghal hle bawk.

Doughnut kan ei zawh chuan dar zat a en zuk a, “Hun kan la nei tam hle mai. Saw lamah sawn va kal kual lawk  ang hmiang, hun paih nan,” a rawn ti a. Thui deuh mai kan kal dun a, mi state airport te hi chu fan fe tham a ni bik tlat zel, keini kan neih chhun tereuh te pawh kan cheimawi hleithei si lo a, rualawh a na thin.

Ramsanga chu a ding dat a. Ka kut chu a rawn la a, ka en reng a, “Helai-ah chuan tuman min hmu lo ang,” tih pahin mit min rawn siai a, a fimkhur lutuk chu ka khawngaih ve reng.

“Zodin, ka ngai dawn lutuk che,” a ti leh vang vang a. Ka en reng ringawt. A jacket chu a zen a, bawm tereuh te nalh zet hi a rawn phawrh a. “Hei hi lo kawl him ang che, he khawvelah kan intawng leh tawh lo anih pawh in, hrang tura siam kan nih lohna, inkawp tura siam kan nih ve na khawvelah, he thi hi rawn awrh la, awlsam takin ka rawn zawng hmu ang che,” a rawn ti a. Ka mittui a parawl leh ringawt tawh. Suitcase chhunga necktie ka dah kha ka in ngei hle bawk, ka booked fel vek tawh bawk si. Bawm chu a hawng a, rangkachak thi mawi zet a rawn phawrh chhuak a, min awrh tir a, a bawm chu ka kutah min hum tir a.

“Awrh reng rawh ka ti miah lo a nia, i thinlungin tul atih hunah i awrh thin dawn nia, I inhmeh ltk, i ta tur dik tak a ni,” a ti sup a. Ka hnung lam atang chuan min kuah vawng vawng a.

“He thi hi ka pi in min pek a ni a, ka hmeichhe duh ber hnena pe turin min ti thin. i awih lo maithei, hmannia Lengpui airport a, i sam i dar lehlam a i uaithlak tir a, i nghawng vel ringawt hmua i hnunga ka thut khan, he thi hi ka rilru in ka lo awrhtir chhin vel che a,” tih pahin ka beng kawmah a rawn fawp zeuh a, ka mur chuai chuai mai.

Nizan lamah kan mu lo nangin thlawhnaah pawh chuan ka muhil phal lo a, minute tin, darkar tin chu ka chhiar a, ka thinlung hi a na vawng vawng thei hial a ni. Thlawhnaah chuan mi hmuh loh theih ang ber turin a kut chu ka vuan a, ka thlah phal lo.

Kolkata kan thleng a, direct booking kan tih avangin ka suitcase pawh nghah a ngai lem lo a, security lama lut tlang leh nghal mai tur ka ni a. Kan hun neih chhun chu a zo dawn tak tak ta. Ka thawk hi a tawt deuh tun a, ka mittui ka dang zo meuh lo chu ni e.

Zawi te hian, “Tikhan ka hmu duh lo che, i mittui tla lai hmel hi ka mitthla a cham reng turin ka duh lo, in ti chak la,” a rawn ti a. Ka mittui chu ka hru mawlh mawlh a. “Lalpa, engatinge he kawng hi u Thantea nen kan inneih hma khan min zawh tir loh le,” ka ti sep a.

“Ramsang, kal hmasa la, ka lo thlir liam ang che,” ka ti a.

“Plan tha deuh ka nei alawm,” tih pahin a phone a khawih a.

“Praveen, Kolkata kan rawn thleng, Aizawl flight turin darkar khat ka thiannu hian a la nghah a ngai a, Security chhung lamah ka luh ve a ngai,” thu pe aw tak hian a  ti a.

“Khawiah nge in awm?” a rawn ti let a.

Ramsanga chuan kan awmna lai chu a sawi zung zung a. A hnu lawkah chuan Praveena ni ngei tur chuan “Sir” a rawn ti lauh lauh a, awlsam te in security lamah chuan Ramsanga pawh a rawn lut tlang a. Praveena hnenah chuan lawmthu a sawi mawlh mawlh a, thlawhtheihnaa ka luh fel hnua a office lama a kal tur thu a hrilh bawk a.

Darkar khat chhung chu kan thu dun ta ren rawn a, engmah sawi tur kan hre tawh lo. Mizo deuh hlir kan thutkhawm tawh avangin mi mitkham tur zawngin a awm lo a, ka dinhmun min hriatthiam pui a, a chungah ka lawm hle bawk.

Announcement lam an rawn au lauh lauh a, Aizawl kal tur boarding tih hun an rawn sawi chuan ka la thu reng a, a nui suk a, “Kan rilru a inang in ka hria, midang ho zawng an luh hnu-ah lut ang che aw,” a rawn ti a. Mizo haw tur ho chu an intlar thap a. Kan pahnih chuan ngawi rengin kan thu dun a, kan thinlung erawh chuan thu tam tak kan inchah mawlh mawlh thung. Intlar ho an luh fel pawh chuan ka la ding lawk lo a. Final call an rawn puan hun ka nghak tlat a.

“Hei hi Aizawl flight a kal tur tan final call a ni, Aizawl a thlawk tur Flight no…” an rawn tih chuan tumah an awm tawh lo bawk a, a kut ka la a, ka hmer vang vang a, “Lo fimkhur hle la, damlo ngai suh ang che,” ka ti sap a.

“Ka thinlungah i awm reng ang, ka thinlung Lalnu” a rawn ti let a. Kan inthlah a, gate ah chuan ka lut ve ta. Min en zui reng tih ka hria, ka enlet ve ngam tawh lo a, ka mittui chu ka hru zauh a.